همخونه

(( عشق ، خودش خواهد آمد. نمیتوان از آن فرار کرد. عشق خودش آهسته آهسته

و در گوشه ای از قلب مهربانت آرام و بیصدا مینشیند و تو متوجهش نخواهی بود

و بعد ذره ذره قلبت را پر میکند کم کم مثل ساقه مهرگیاه در تمام جانت میپیچد و ریشه میدواند،

بطوری که بی آن نمیتوانی تنفس کنی))